In 1972 had elk langeafstandsvliegtuig dat passagiers over een oceaan of continent vervoerde drie of vier motoren. De Airbus A300, die dat jaar van de productielijn rolde en in 1974 in gebruik werd genomen, was de eerste widebody die deze regel negeerde en met slechts twee motoren vloog. Dit gaf de aanzet tot de discussie over tweemotorige versus driemotorige vliegtuigen, een discussie die de rest van het straalvliegtuigtijdperk zou herschrijven.

Een widebody waar niemand om gevraagd heeft.

Vóór de A300 was de gangbare opvatting dat elk passagiersvliegtuig dat grote wateroppervlakten of onbewoond terrein overstak, minstens drie motoren nodig had. De 60-minutenregel van de ICAO dwong tweemotorige vliegtuigen om binnen een uur vliegen van een landingsbaan te blijven, wat betekende dat langeafstandsvluchten uitsluitend waren voorbehouden aan de Boeing 747, de McDonnell Douglas DC-10 en de Lockheed L-1011 TriStar.

De A300 kwam voort uit een Europees consortium van vier landen dat zich toen nog geen Airbus noemde. Frankrijk, West-Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en later ook Spanje bundelden hun technische expertise en budget om iets te bouwen waar Amerikaanse fabrikanten zich niet mee bezig hielden: een widebody-vliegtuig met een grote capaciteit voor korte tot middellange afstanden. De eerste variant, de A300B2, vervoerde ongeveer 250 passagiers over een traject van circa 3.000 kilometer binnen Europa. De B4, die in 1974 gecertificeerd werd, vergrootte de brandstofcapaciteit en het vliegbereik, waardoor trans-mediterrane en intra-Aziatische vluchten mogelijk werden.

De verkoop verliep aanvankelijk moeizaam. In 1976 had het consortium tientallen toestellen gebouwd, maar er nauwelijks één verkocht. De doorbraak kwam in 1977, toen Frank Bormans Eastern Air Lines vier A300’s voor een gratis proefperiode van zes maanden in gebruik nam. Eastern tekende het jaar daarop 23 vaste bestellingen en de orderportefeuille van Toulouse begon eindelijk te stromen.

De A300 legde ook de basis voor ETOPS, de regels die het mogelijk maakten voor widebody-vliegtuigen met twee motoren om lange omleidingen boven water te maken. Toen ETOPS in de jaren 80 werd uitgebreid, hadden driemotorige vliegtuigen geen bestaansrecht meer en verdwenen ze langzaam van de productielijnen.

Hoe het werkt in SkyChart

In de vloot van SkyChart werd in 1974 de Skybus A300B4 geïntroduceerd met 250 zitplaatsen, een kruissnelheid van 850 km/u, een actieradius van 7.700 km en een prijskaartje van 8 miljoen dollar. Vergelijk dat met de Lockford L-1011 TriStar (1972, 280 zitplaatsen, 9.900 km, 9,5 miljoen dollar) en de MacDawson DC-10-30 (1971, 280 zitplaatsen, 11.050 km, 10 miljoen dollar). De Skybus vervoert minder passagiers en legt kortere afstanden af, maar is goedkoper en verbruikt veel minder brandstof per passagierskilometer.

Dat brandstofbesparende voordeel is precies de reden waarom een speler die in de late jaren zeventig vloog, aandacht aan dit vliegtuig zou moeten besteden. De oliecrisis van 1973 had de prijzen van Jet A al verdubbeld, en in 1979 was een tweede crisis op komst. Trijets verbruiken brandstof in een tempo dat pijnlijk wordt zodra je ze op kortere routes dan hun ontwerpbereik gebruikt. Een widebody tweemotorige vliegtuig, geschikt voor transcontinentale vluchten in Europa of de VS, biedt bescherming tegen precies die valkuil.

Het bereik van 7.700 km van de A300B4 dekt de meeste belangrijke routes tussen hubs die de game biedt, behalve de trans-Pacifische routes: Londen naar Caïro, New York naar Frankfurt, Tokio naar Singapore. Met 122.760 routes tussen 496 steden in de wereld van SkyChart kun je een compleet middellangeafstandsnetwerk opbouwen met twee of drie A300’s en heb je pas een 747 nodig als je passagiersstroom dat rechtvaardigt.

In het spel ga je in 2002 met pensioen, wat je een dienstperiode van 28 jaar geeft als je het spel bij de introductie koopt.

Wat dit betekent voor uw wagenpark

De A300B4 is het vliegtuig waar je naar grijpt als de spreadsheet ‘ja’ zegt, maar het merk ‘nee’. Spelers die standaard voor Bering -vliegtuig op de bestelpagina kiezen omdat het het prestigieuze logo heeft, betalen te veel voor capaciteit die ze niet kunnen vullen. Een tweemotorig toestel met 250 zitplaatsen dat met een bezettingsgraad van 80 procent een zes uur durende route aflegt, verdient meer dan een driemotorig toestel met 280 zitplaatsen dat met een bezettingsgraad van 65 procent dezelfde route aflegt, en dit verschil loopt op over honderd wekelijkse vluchten.

Als je hubvluchten hebt in Europa of het oosten van de VS, schaf dan rond 1975 een A300B4 aan, doorloop de veranderingen na de deregulering en ruil deze in voor de A330 wanneer die in 1994 beschikbaar komt. Tegen die tijd heeft het toestel zichzelf al meerdere malen terugverdiend.

Wishlist SkyChart on Steam

SkyChart: Airline Executive is a deep airline management simulation spanning 90 years of aviation history, from the flying boats of 1930 to the modern jet age. It’s the spiritual successor to Aerobiz that fans have been waiting 30 years for.

→ Wishlist SkyChart on Steam

Or play the alpha on itch.io right now.