Een vlucht van Tokio naar Chicago met een tussenstop in Anchorage legt 10.149 km af. Zonder tussenstop is dat 10.138 km. De tussenstop kost elf kilometer. Bijna alles wat je over Anchorage als luchtvaartstad moet weten, vloeit voort uit dat getal.

Een stad die door de spoorweg achterbleef.

Anchorage ontstond rond 1915 als een bouwkamp voor de Alaska Railroad, een tentenkamp aan Ship Creek dat na de aanleg van het spoor geen bestaansrecht meer had. Toen de campagne van SkyChart in 1930 van start ging, telde het ongeveer 2200 inwoners, een van de kleinste beginpopulaties op de kaart. Een plek die ooit meer vracht zou verwerken dan bijna elke luchthaven ter wereld, begon als een onbeduidende plaats.

Wat de situatie veranderde, was niet de lokale groei, maar de vorm van de planeet. Anchorage ligt op 61 graden noorderbreedte, en de kortste lijn tussen de fabrieken van Oost-Azië en de steden van Noord-Amerika loopt er bijna precies overheen. Op een plattegrond lijkt die route absurd. Op een globe is het echter de rechte weg, en de cijfers bevestigen dat: een vlucht van Tokio naar Chicago via Anchorage voegt elf kilometer toe aan een reis van 10.138 kilometer. Van Tokio naar New York via Anchorage kost het 124 kilometer, ongeveer één procent. Van Shanghai naar Chicago kost het 160 kilometer.

De stop die iedereen nodig had

Decennialang was die geometrie eerder een vereiste dan een gemak. Vroege straalvliegtuigen konden de Stille Oceaan of de pool niet rechtstreeks oversteken, en het Sovjetluchtruim was gesloten voor de meeste westerse luchtvaartmaatschappijen, waardoor het verkeer tussen Azië en het Westen via Alaska verliep. Anchorage werd de plek waar iedereen stopte om te tanken. De internationale luchthaven, geopend in 1951, fungeerde tijdens de Koude Oorlog als een kruispunt waar Japan Air Lines, Lufthansa en een wisselende reeks andere maatschappijen midden in de nacht op hetzelfde platform stonden.

Twee dingen maakten daar een einde aan. De komst van langeafstandsvliegtuigen met twee straalmotoren, en begin jaren negentig werd het oude Sovjetluchtruim geopend, waardoor de routes die eromheen liepen, rechtgetrokken werden. De tussenstops voor passagiers verdwenen snel. Wat overbleef, was vracht. Een vrachtvliegtuig is veel gevoeliger voor lading en brandstof dan een passagiersvliegtuig, dus dezelfde positie in de grootcirkel die ooit werd gebruikt om toeristen bij te tanken, wordt nu gebruikt om dozen bij te tanken. Anchorage adverteert zichzelf als een luchthaven die binnen negen en een half uur bereikbaar is vanuit negentig procent van de geïndustrialiseerde wereld, en de vrachtschema’s bevestigen die bewering.

Hoe Anchorage zich gedraagt in SkyChart

De database met 539 steden begint Anchorage met een basisbevolking van 2200, een economische waarde van 60 en een toeristische aantrekkingskracht van 50. Geen van die cijfers zegt je dat je erheen moet vliegen. De kaart wel. Als je de afstand over een grootcirkel vanuit Anchorage aflegt, valt slechts één van de andere 538 steden binnen het bereik van 1300 km van de Jäger Ju 52 die je in 1931 kon kopen. Binnen het bereik van 2400 km van de Dawson DC-3 zijn dat er zes. Bijna niets ligt in de buurt van Anchorage, en de helft van het noordelijk halfrond ligt aan de andere kant van een lange afstand.

Het is geen knooppunt en het bevindt zich in zichtbaarheidscategorie 2, ver onderaan de prestigeladder van de 182 steden in die categorie. Het prestigemodel en de geografie spreken elkaar hier tegen, en het zijn de geografische factoren die doorslaggevend zijn.

Je speelt in een stad waar je doorheen rijdt.

Anchorage is geen ideale uitvalsbasis voor een netwerk, maar wel een prima plek om een route doorheen te leiden. Met een toeristische aantrekkingskracht van 50 en een startcapaciteit van 2200 personen is de lokale markt nooit echt geschikt voor een eigen vluchtschema. De meerwaarde komt pas tot uiting wanneer je twee steden probeert te verbinden die je huidige vliegtuig niet in één keer kan bereiken. Seattle ligt op 2309 km afstand, Chicago op 4586 km en Tokio op 5563 km. Een vliegtuig dat niet rechtstreeks van Tokio naar Chicago kan vliegen, kan vaak wel van Tokio naar Anchorage en van Anchorage naar Chicago vliegen, en de omweg is, zoals de openingszin al aangaf, slechts elf kilometer.

De valkuil is dat je om de verkeerde reden investeert. Anchorage als bestemming stelt teleur. Maar als tankstop op een trans-Pacifische route verandert het een onmogelijke route in twee mogelijke routes met vrijwel geen extra afstand, en de groei van 5% zorgt ervoor dat er stilletjes een heuse stad onder de landingsbaan ontstaat terwijl je er gebruik van maakt.

Iedereen die Aerobiz speelde, staarde urenlang naar de Stille Oceaan in een poging de getallen te laten uitkomen. Met 539 steden en 144.991 mogelijke routes heeft SkyChart veel meer van die hiaten te overbruggen, en Anchorage is daar het klassieke voorbeeld van: op zichzelf weinig waard, maar van onschatbare waarde vanwege wat het verbindt.

Get SkyChart on Steam

SkyChart: Airline Executive is a deep airline management simulation spanning five eras of aviation history, from the flying boats of 1930 to the speculative jets of 2095. It’s the spiritual successor to Aerobiz that fans have been waiting 30 years for, now in Early Access.

→ Buy SkyChart on Steam or grab it on itch.io.

Not ready to buy? Wishlist it on Steam and pick it up when you are.